بازدید: 0 نویسنده: ویرایشگر سایت زمان انتشار: 2026-11-10 منبع: سایت
فیلم رهاسازی یک ماده مصرفی ضروری در ساخت کامپوزیت است. این یک لایه جدایی بین ورقه ورقه کامپوزیت و سایر مواد کیسه خلاء ایجاد می کند، در حالی که به کنترل جریان رزین در طول پخت کمک می کند. با این حال، انتخاب فیلم آزادسازی مناسب بیش از انتخاب یک فیلم بر اساس درجه دمای حداکثر آن است.
سیستم های مختلف رزین ویژگی های پخت، ویسکوزیته، ترکیبات شیمیایی و نیازهای پردازش متفاوتی دارند. رزین های اپوکسی، پلی استر، وینیل استر، فنولیک و BMI ممکن است به مشخصات فیلم رهاسازی متفاوتی نیاز داشته باشند، به ویژه زمانی که دماهای پردازش و الزامات مدیریت رزین متفاوت است.
انتخاب یک فیلم رهاسازی نامناسب میتواند منجر به عملکرد ضعیف رهاسازی، تغییر شکل لایه، از دست دادن بیش از حد رزین یا مشکلات در طول قالبگیری شود.
برای تولیدکنندگان کامپوزیت، درک رابطه بین شیمی رزین، شرایط پخت و عملکرد فیلم رهاسازی برای دستیابی به کیفیت تولید ثابت ضروری است.
در این راهنما، JLON نحوه انتخاب فیلم آزادسازی مناسب برای سیستمهای مختلف رزین کامپوزیت را توضیح میدهد، از جمله ملاحظات عملی برای تزریق خلاء، کیسهسازی خلاء و پخت کامپوزیت در دمای بالا.
فیلم رها فقط یک لایه پلاستیکی محافظ نیست. در طول ساخت کامپوزیت، در طول فرآیند پخت در معرض رزین، گرما، فشار و خلاء قرار می گیرد.
عملکرد آن به چندین عامل متقابل بستگی دارد.
رزین های ترموست مختلف ساختار شیمیایی و مکانیسم های پخت متفاوتی دارند.
اگرچه بسیاری از فیلم های رهاسازی به گونه ای طراحی شده اند که به راحتی از مواد کامپوزیت پخته شده جدا شوند، عملکرد آنها ممکن است بسته به فرمولاسیون رزین و شرایط پردازش متفاوت باشد.
ملاحظات مهم عبارتند از:
· آیا فیلم یکپارچگی فیزیکی خود را در طول تماس با رزین حفظ می کند یا خیر.
· آیا رزین پس از پخت به فیلم میچسبد یا خیر.
· آیا سطح فیلم عملکرد آزادسازی ثابتی را ارائه می دهد یا خیر.
· آیا فیلم تحت تأثیر فرمولاسیون رزین یا مواد افزودنی فرآوری قرار می گیرد.
یک فیلم رهاسازی که با یک فرمول اپوکسی خوب عمل می کند، ممکن است لزوماً نتایج یکسانی را با سیستم رزین دیگری ارائه نکند.
مقاومت در برابر دما یکی از مهمترین عوامل در انتخاب فیلم رهاسازی است.
با این حال، حداکثر دما به تنهایی مناسب بودن را تعیین نمی کند. چرخه پخت کامل نیز باید در نظر گرفته شود، از جمله:
· حداکثر دمای لمینت.
· نرخ گرمایش و مشخصات دما.
· مدت زمان پخت و زمان نگهداری.
· گرمازا رزین.
· شرایط فشار و خلاء اعمال شده.
به عنوان مثال، یک رزین اپوکسی که در دمای 120 درجه سانتیگراد عمل می کند و یک سیستم اپوکسی با کارایی بالا که در دمای 180 درجه سانتیگراد عمل می کند، نیاز به محلول های مختلف فیلم رهاسازی دارد.
فیلم رهاسازی باید خواص مکانیکی و خصوصیات رهاسازی خود را در طول چرخه عمل آوری واقعی حفظ کند، نه اینکه صرفاً یک قرار گرفتن در معرض دمای مشخص شده را تحمل کند.
استراتژی مدیریت رزین نیز بر انتخاب فیلم تأثیر می گذارد.
در تولید کامپوزیت، برخی از فرآیندها نیاز به حذف رزین اضافی دارند، در حالی که برخی دیگر برای حفظ رزین در داخل ورقه ورقه طراحی شدهاند.
این مشخص می کند که آیا فیلم آزاد کننده سوراخ شده یا بدون سوراخ مناسب است.
· فیلم آزاد کننده سوراخ شده: به رزین اجازه می دهد تا از دهانه های تعیین شده تحت شرایط پردازش مناسب عبور کند.
· فیلم آزاد کننده بدون سوراخ: مانعی مداوم برای انتقال رزین ایجاد می کند و معمولاً در مواقعی که نیاز به نگهداری رزین است استفاده می شود.
پیکربندی صحیح به ویسکوزیته رزین، طراحی لمینت، فشار، دما و آرایش کامل مواد مصرفی بستگی دارد.
سیستم های مختلف رزین به ملاحظات مختلفی نیاز دارند. بخش های زیر عوامل اصلی موثر بر انتخاب فیلم اکران را توضیح می دهند.
رزین اپوکسی به دلیل استحکام مکانیکی، خواص چسبندگی و مقاومت شیمیایی به طور گسترده ای در کامپوزیت های ساختاری استفاده می شود.
معمولاً در اجزای هوافضا، ساختارهای فیبر کربنی، کاربردهای انرژی باد، کالاهای ورزشی و کامپوزیتهای صنعتی با کارایی بالا یافت میشود.
سیستم های رزین اپوکسی طیف وسیعی از دماهای پخت را پوشش می دهند.
بسته به فرمولاسیون، آنها ممکن است از طریق زیر پردازش شوند:
· پخت در دمای اتاق.
· پخت در دمای بالا.
· کیسه و پس کیور با خلاء.
· اتوکلاو پخت پیش آغشته اپوکسی.
بسته به مشخصات مواد، پیش آغشتههای اپوکسی با کارایی بالا ممکن است به دمای پخت 120 درجه سانتیگراد، 180 درجه سانتیگراد یا بالاتر نیاز داشته باشند.
برای فرآیندهای اپوکسی با دمای پایین تر، فیلم های رهاسازی مبتنی بر PE یا PP معمولی ممکن است مناسب باشند، مشروط بر اینکه درجه بندی دمایی و سازگاری رزین آنها تأیید شده باشد.
به عنوان مثال:
· JLON JL-RF130: فیلم رهاسازی پلی اتیلن اصلاح شده، با حداکثر دمای سرویس مشخص شده 130 درجه سانتی گراد.
· JLON JL-RF160: فیلم رهاسازی مبتنی بر PP/PE/PA6، با حداکثر دمای سرویس مشخص شده 160 درجه سانتی گراد.
برای کاربردهای عمل آوری پیش آغشته اپوکسی و اتوکلاو در دمای بالا، فیلم های رهاسازی با دمای بالا باید در نظر گرفته شوند.
JLON دو گزینه مبتنی بر فلوروپلیمر ارائه می دهد:
· فیلم رهاسازی JL-RF230 ETFE: دمای کاری توصیه شده تا 210 درجه سانتیگراد.
· فیلم رهاسازی JL-RF260 FEP: دمای کاری توصیه شده تا 240 درجه سانتیگراد.
این توصیه ها تابع مدت زمان عمل آوری، قرار گرفتن در معرض دما و شرایط پردازش هستند.
انتخاب بستگی به روش پردازش اپوکسی دارد.
برای سیستمهای پیش آغشتهسازی که نیاز به خونریزی کنترلشده رزین دارند، فیلم آزادکننده سوراخشده میتواند اجازه دهد تا رزین اضافی به یک ماده خونریز مناسب منتقل شود.
برای سیستمهای پیشآغشته بدون خونریزی، فیلم آزادکننده بدون سوراخ معمولاً مناسبتر است زیرا به حفظ محتوای رزین طراحیشده کمک میکند.
برای انفوزیون خلاء با استفاده از رزین اپوکسی مایع، فیلم آزاد کننده سوراخ شده نیز ممکن است در پیکربندیهای لایهآپ انتخابی برای تسهیل انتقال رزین در حین جداسازی ورقه ورقه از محیط جریان استفاده شود.
رزین پلی استر غیر اشباع به طور گسترده در تولید پلاستیک تقویت شده با فایبرگلاس (FRP) استفاده می شود.
کاربردهای معمولی شامل بدنه قایق، مخازن، لوله ها، قطعات خودرو، مصالح ساختمانی و پانل های کامپوزیت صنعتی است.
رزین پلی استر معمولاً در دمای اتاق یا تحت حرارت متوسط پخت می شود.
فرآیند پخت آن شامل یک واکنش شیمیایی است که توسط یک کاتالیزور یا سیستم آغازگر مناسب آغاز می شود.
در طول عمل آوری، ویسکوزیته رزین با پیشرفت واکنش تغییر می کند و در نهایت یک ساختار ترموست صلب را تشکیل می دهد.
دمای عمل آوری واقعی به فرمول رزین، غلظت کاتالیست، ضخامت اجزا و شرایط تولید بستگی دارد.
برای کاربردهای معمولی رزین پلی استر، پلی استر اصلاح شده یا دیگر فیلمهای رهاسازی مبتنی بر پلیمر مناسب ممکن است در نظر گرفته شود.
JLON JL-RF130 را می توان برای فرآیندهای کامپوزیت پلی استر با دمای پخت در محدوده خدمات مشخص شده ارزیابی کرد.
برای فرآیندهایی که نیاز به مقاومت حرارتی بالاتری دارند، JL-RF160 ممکن است در نظر گرفته شود، مشروط به اعتبار.
در تزریق خلاء فایبر گلاس و فرآیندهای انتقال رزین کنترل شده، فیلم آزاد کننده سوراخ شده می تواند زمانی مفید باشد که رزین نیاز به عبور از لایه جداسازی داشته باشد.
برای کاربردهایی که حفظ رزین مهم است، فیلم آزاد کننده بدون سوراخ مانع مناسب تری را فراهم می کند.
به عنوان مثال، در طول ساخت بدنه قایق FRP، پیکربندی فیلم رهاسازی باید با توجه به ترتیب تزریق، استراتژی توزیع رزین و ویژگی های ورقه ورقه مورد نیاز انتخاب شود.
رزین وینیل استر معمولاً در کاربردهایی که نیاز به بهبود مقاومت در برابر خوردگی، مقاومت شیمیایی و عملکرد مکانیکی دارند استفاده می شود.
کاربردهای معمولی شامل مخازن ذخیره مواد شیمیایی، لوله های صنعتی، سازه های دریایی و تجهیزات FRP مقاوم در برابر خوردگی است.
رزین وینیل استر یک رزین ترموست با ویژگی های پخت شبیه به سیستم های پلی استر غیر اشباع است.
با این حال، فرمول شیمیایی و رفتار پخت آن متفاوت است.
ویسکوزیته، زمان ژل و رفتار گرمازا به درجه رزین خاص و فرمول پخت بستگی دارد.
برای ورقه های ضخیم تر، افزایش دمای موضعی ناشی از گرمازدگی رزین نیز باید در نظر گرفته شود.
فیلمهای رهاسازی معمولی ممکن است برای بسیاری از فرآیندهای استاندارد وینیل استر مناسب باشند، مشروط بر اینکه یکپارچگی خود را در طول تماس و پخت با رزین حفظ کنند.
JLON JL-RF130 و JL-RF160 را می توان با توجه به دمای فرآیند واقعی و فرمول رزین ارزیابی کرد.
برای پردازش در دمای بالاتر، ممکن است به یک فیلم آزاد کننده با دمای بالا نیاز باشد.
برای تزریق خلاء و انتقال رزین کنترل شده، فیلم آزاد کننده سوراخ شده می تواند به تنظیم عبور رزین بین لایه لایه و محیط توزیع کمک کند.
الگوی سوراخ انتخابی باید همراه با ویسکوزیته رزین، شرایط خلاء و جریان رزین مورد نیاز ارزیابی شود.
مهم است که فرض نکنید که یک الگوی سوراخ مناسب برای رزین پلی استر به طور خودکار نتایج یکسانی را با رزین وینیل استر ارائه می دهد.
رزین فنولیک در کاربردهای کامپوزیت استفاده می شود که در آن عملکرد آتش، ویژگی های دود و مقاومت حرارتی مهم هستند.
کاربردهای معمولی شامل فضای داخلی راه آهن، اجزای هوافضا، پانل های مقاوم در برابر آتش و محصولات عایق صنعتی است.
سیستمهای رزین فنولیک ممکن است شرایط پردازش سختتری نسبت به سیستمهای پلی استر و وینیل استر معمولی داشته باشند.
بسته به فرمول، پردازش ممکن است به دماهای بالا و چرخه های پخت به دقت کنترل شده نیاز داشته باشد.
فیلم رهاسازی باید در برابر قرار گرفتن در معرض حرارتی کامل بدون از دست دادن یکپارچگی مکانیکی یا خواص رهاسازی مقاومت کند.
برای پردازش رزین فنلی، انتخاب فیلم رهاسازی باید با برنامه پخت کارخانه سازنده رزین آغاز شود.
فیلمهای رهاسازی مبتنی بر PE معمولی نباید صرفاً به این دلیل انتخاب شوند که با سایر رزینهای ترموست سازگار هستند.
برای کاربردهای با دمای بالا، فیلمهای رهاسازی ETFE یا FEP با دمای بالا ممکن است در نظر گرفته شوند.
JLON JL-RF230 و JL-RF260 بسته به دمای عمل آوری واقعی و مدت زمان قرار گرفتن در معرض، گزینه های بالقوه ای برای ارزیابی هستند.
سیستمهای رزین فنلی ممکن است الزامات خاصی در رابطه با انتشار فرار و جریان رزین داشته باشند.
بنابراین، انتخاب فیلم آزاد کننده سوراخ شده یا بدون سوراخ باید با آرایش کلی کیسه خلاء هماهنگ شود.
یک آزمایش تولید قبل از تغییر فیلم رهاسازی در یک فرآیند کامپوزیت فنلی ثابت توصیه می شود.
رزین بیسمالیمید (BMI) یک رزین ترموست با کارایی بالا است که در هوافضا و سایر برنامه های کاربردی مورد استفاده قرار می گیرد.
این به دلیل عملکرد در دمای بالا ارزش دارد و معمولاً در سازه های کامپوزیتی پیشرفته استفاده می شود.
بسته به فرمولاسیون، پیش آغشتهسازیهای BMI ممکن است به چرخههای پخت در دمای بالا نیاز داشته باشند.
این فرآیند میتواند شامل دماهای بالا، فشار کنترلشده و فرآیندهای پخت طولانی یا پس از پخت باشد.
در نتیجه، انتخاب فیلم رهاسازی نیاز به توجه خاصی به پایداری حرارتی و خواص مکانیکی دارد.
فیلمهای رهاسازی فلوروپلیمر با دمای بالا کاندیدای بالقوه برای پردازش BMI هستند.
فیلم رهاسازی JLON JL-RF230 ETFE و فیلم رهاسازی JL-RF260 FEP را می توان با توجه به چرخه پخت مشخص شده ارزیابی کرد.
انتخاب بین این مواد باید در نظر گرفته شود:
· حداکثر دمای لمینت.
· مدت زمان قرار گرفتن در معرض کل.
· الزامات استحکام مکانیکی و جابجایی فیلم.
· هندسه قطعه و انطباق سطح.
· عملکرد را با فرمول BMI خاص آزاد کنید.
برای فرآیندهای خاص، سازگاری مواد باید از طریق کارآزماییهای پخت نماینده تایید شود.
جدول زیر یک مرجع انتخاب کلی برای سیستم های متداول رزین کامپوزیت ارائه می دهد.
سیستم رزین |
برنامه های کاربردی معمولی |
ملاحظات انتخاب اصلی |
فیلم انتشار بالقوه |
اپوکسی |
فیبر کربن، هوا فضا، انرژی باد |
دمای پخت، خونریزی رزین، نیازهای پیش آغشته |
PE، PP/PE/PA6، ETFE، FEP |
پلی استر |
قایق های FRP، مخازن، پانل ها |
جریان رزین، دمای پخت، ترتیب تزریق |
PE اصلاح شده، مبتنی بر PP |
وینیل استر |
مخازن شیمیایی، لوله، FRP دریایی |
فرمولاسیون شیمیایی، گرمازا، انتقال رزین |
در صورت نیاز، نمرات PE، PP مبتنی بر درجه حرارت بالا اصلاح شده است |
فنولیک |
راه آهن، پانل های مقاوم در برابر آتش، هوا فضا |
قرار گرفتن در معرض حرارت، مواد فرار، جریان رزین |
ETFE، FEP مشروط به اعتبارسنجی |
BMI |
هوافضا، کامپوزیت های با کارایی بالا |
پخت در دمای بالا، فشار، مدت زمان قرار گرفتن در معرض |
ETFE، FEP مشروط به اعتبارسنجی |
توجه: مواد ذکر شده کاندیدهای بالقوه هستند، نه تضمین سازگاری جهانی. انتخاب نهایی باید بر اساس فرمولاسیون رزین خاص، درجه فیلم و فرآیند کامل تولید باشد.
حتی زمانی که سیستم رزین شناخته شده باشد، چندین عامل اضافی می توانند بر عملکرد فیلم رهاسازی تأثیر بگذارند.
پیکربندی سوراخ تعیین می کند که آیا رزین می تواند از فیلم عبور کند یا خیر.
فیلم انتشار سوراخ شده معمولاً در کاربردهایی که نیاز به خونریزی رزین کنترل شده یا انتقال رزین دارند استفاده می شود.
JLON گزینه های مختلف سوراخ، از جمله تنظیمات P3، P6 و P16 را برای درجه های مربوطه ارائه می دهد.
قطر سوراخ، فاصله و توزیع واقعی باید قبل از سفارش تایید شود زیرا کدهای سوراخ می تواند بین تامین کنندگان متفاوت باشد.
فیلم آزاد کننده بدون سوراخ یک لایه جداسازی پیوسته را فراهم می کند.
برای کاربردهایی که نیاز به حفظ رزین است و باید از انتقال کنترل نشده رزین جلوگیری شود، مناسب است.
برای پردازش پیش آغشته بدون خونریزی، فیلم بدون سوراخ ممکن است مناسب باشد، مشروط بر اینکه سیستم کلی هوا و مسیرهای تخلیه فرار را فراهم کند.
ضخامت فیلم رهاسازی بر جابجایی، انعطاف پذیری و مقاومت در برابر آسیب در حین چیدمان تأثیر می گذارد.
لایههای نازک میتوانند راحتتر با هندسههای پیچیده منطبق شوند، در حالی که لایههای ضخیمتر ممکن است بسته به ماده، قدرت حمل و نقل بهتری را ارائه دهند.
با این حال، ضخامت به تنهایی عملکرد فیلم را تعیین نمی کند.
استحکام کششی، ازدیاد طول، مقاومت در برابر پارگی و پایداری ابعادی نیز باید در نظر گرفته شود.
فرآیند تولید می تواند به طور قابل توجهی بر انتخاب فیلم آزاد تأثیر بگذارد.
به عنوان مثال:
· انفوزیون خلاء مستلزم در نظر گرفتن جریان رزین و موقعیت لایه رهاسازی در پشته مواد مصرفی است.
· بسته بندی خلاء نیاز به یکپارچگی فیلم مناسب تحت خلاء و فشار دارد.
· پخت اتوکلاو مستلزم آن است که فیلم در طول چرخه دما و فشار مشخص شده را تحمل کند.
· پخت در کوره نیاز به در نظر گرفتن توزیع دما و مدت زمان پخت دارد.
یک فیلم اکران مناسب برای یک فرآیند نباید به طور خودکار برای دیگری مناسب فرض شود.
JLON محلولهای فیلم رهاسازی را برای فرآیندهای مختلف تولید کامپوزیت، از جمله کیسهبندی خلاء معمولی، تزریق رزین و پخت کامپوزیت در دمای بالا، ارائه میکند.
JLON به جای توصیه یک فیلم بر اساس نوع رزین، فرآیند کامل ساخت را در نظر می گیرد.
فیلمهای اکران معمولی JLON عبارتند از:
· JL-RF130: PE اصلاح شده، ضخامت اسمی 35 میکرومتر، حداکثر دمای سرویس مشخص شده 130 درجه سانتی گراد.
· JL-RF160: مبتنی بر PP/PE/PA6، ضخامت اسمی 40 میکرومتر، حداکثر دمای سرویس مشخص شده 160 درجه سانتی گراد.
هر دو گرید در پیکربندی های سوراخ دار و بدون سوراخ موجود هستند.
بسته به فرمولاسیون رزین خاص و شرایط پخت، می توان آنها را برای فرآیندهای تولید کامپوزیت اپوکسی، پلی استر و وینیل استر ارزیابی کرد.
برای کاربردهای سختگیری کامپوزیت، JLON گزینههای فیلم رهاسازی مبتنی بر فلوروپلیمر را ارائه میکند.
· JL-RF230 ETFE: ضخامت اسمی 5 ± 25 میکرومتر، دمای کاری توصیه شده تا 210 درجه سانتیگراد.
· JL-RF260 FEP: ضخامت اسمی 5 ± 25 میکرومتر، دمای کاری توصیه شده تا 240 درجه سانتیگراد.
این فیلمها برای ارزیابی در کاربردهای قالبگیری در دمای بالا، اتوکلاو و قالبگیری کامپوزیت طراحی شدهاند.
هر دو گزینه سوراخ دار و بدون سوراخ در دسترس هستند، مشروط به پیکربندی درجه.
برای اطلاعات بیشتر به آدرس زیر مراجعه کنید:
· فیلم رهاسازی JLON برای کیسه های خلاء کامپوزیت و تزریق رزین
· فیلم رهاسازی با دمای بالا JLON برای پخت کامپوزیت
سازندگان مختلف کامپوزیت ممکن است به عرض فیلم، طول رول، ضخامت و پیکربندی سوراخهای متفاوتی نیاز داشته باشند.
JLON می تواند مشخصات مناسب را با توجه به نیازهای تولید مشتری مورد بحث قرار دهد.
برای کمک به شناسایی یک فیلم اکران مناسب، مشتریان تشویق می شوند:
1. نوع رزین و درجه رزین خاص.
2. حداکثر دمای پخت و مدت زمان کل پخت.
3. روش ساخت، مانند تزریق خلاء، کیسه خلاء یا پخت اتوکلاو.
4. ویژگی های خون ریزی رزین یا حفظ رزین مورد نیاز.
5. ضخامت فیلم و ابعاد رول ترجیحی.
6. الگوی سوراخ مورد نیاز، در صورت وجود.
در صورت لزوم، آزمایش نمونه در شرایط واقعی تولید قبل از اجرای در مقیاس کامل توصیه می شود.
در بسیاری از موارد، بله. گریدهای خاص فیلم رهاسازی را می توان با سیستم های رزینی متعدد ارزیابی کرد.
با این حال، سازگاری با یک فرمول رزین عملکردی یکسان با دیگری را تضمین نمی کند.
دمای پردازش، مدت زمان پخت، شیمی رزین و الزامات جریان رزین باید در نظر گرفته شوند.
هیچ یک از مواد به طور جهانی بهتر نیستند.
ETFE به طور کلی استحکام مکانیکی و چقرمگی نسبتاً بالایی را ارائه می دهد، در حالی که FEP دمای کاری توصیه شده بالاتری را در محدوده محصولات JLON ارائه می دهد.
JL-RF230 ETFE برای دمای کار تا 210 درجه سانتیگراد توصیه می شود، در حالی که JL-RF260 FEP تا دمای 240 درجه سانتیگراد توصیه می شود.
انتخاب نهایی باید به چرخه عمل آوری واقعی، الزامات مکانیکی و سازگاری رزین بستگی داشته باشد.
بله، فیلم های رهاسازی بر پایه پلی اتیلن مناسب را می توان در فرآیندهای کامپوزیت اپوکسی خاص استفاده کرد.
به عنوان مثال، JLON JL-RF130 یک فیلم رهاسازی پلی اتیلن اصلاح شده با حداکثر دمای سرویس 130 درجه سانتی گراد است.
فقط زمانی باید از آن استفاده کرد که چرخه پخت کامل در محدوده های عملیاتی تایید شده آن قرار می گیرد.
برای پخت اپوکسی با دمای بالاتر، باید یک فیلم مقاوم در برابر حرارت در نظر گرفته شود.
انتخاب بستگی به آرایش جریان رزین دارد.
هنگامی که رزین نیاز به عبور از لایه جداکننده برای رسیدن به محیط توزیع دارد، ممکن است از فیلم آزاد کننده سوراخ شده استفاده شود.
هنگامی که به یک مانع رزین پیوسته نیاز است، فیلم آزاد کننده بدون سوراخ ممکن است مناسب باشد.
پیکربندی نهایی باید با طراحی کامل پشته تزریق و توزیع رزین تعیین شود.
قابل اطمینان ترین روش ارزیابی فیلم با استفاده از فرمولاسیون رزین واقعی و چرخه پخت است.
یک آزمایش عملی باید بررسی کند که آیا فیلم یکپارچگی خود را حفظ می کند، پس از پخت به درستی آزاد می شود و جریان یا حفظ رزین مورد نیاز را فراهم می کند.
JLON می تواند به بررسی اطلاعات فرآیند و توصیه نمونه های مناسب برای ارزیابی کمک کند.
انتخاب فیلم رهاسازی مناسب برای ساخت کامپوزیت به چیزی بیش از تطبیق فیلم با یک دسته رزین نیاز دارد.
شیمی رزین، دمای پخت، مدت زمان قرار گرفتن در معرض، نیازهای تخلیه رزین، فشار خلاء و هندسه اجزاء همگی بر انتخاب نهایی تأثیر میگذارند.
برای کاربردهای معمولی اپوکسی، پلی استر و وینیل استر، فیلم های رهاسازی PE یا PP مناسب ممکن است یک راه حل عملی ارائه دهند. برای پردازش اپوکسی، فنولیک و کامپوزیت BMI با دمای بالا، فیلمهای رهاسازی ETFE یا FEP با دمای بالا ممکن است مناسبتر باشند، مشروط به تأیید فرآیند.
JLON راه حل های معمولی و با دمای بالا را برای تولید کنندگان کامپوزیت با مواد، ضخامت ها و پیکربندی سوراخ ها ارائه می دهد.
خواه بدنه قایق فایبرگلاس، اجزای توربین بادی، ساختارهای فیبر کربنی یا کامپوزیت های هوافضایی با کارایی بالا را تولید کنید، انتخاب فیلم رهاسازی صحیح می تواند به بهبود ثبات فرآیند و قابلیت اطمینان تولید کمک کند.
پارچه فایبرگلاس با پوشش سیلیکونی در مقابل PU: کدام یک را باید انتخاب کنید؟
چرا پارچه فایبرگلاس 7781 در کامپوزیت های هوافضا استفاده می شود؟
نحوه انتخاب پارچه فایبر گلاس برای قطعات پهپاد: 60، 110، 160، 200 و 300 گرم بر متر
رووینگ مستقیم در مقابل رووینگ مونتاژ شده: کدام رووینگ فایبرگلاس را باید انتخاب کنید؟
نحوه انتخاب Scrim لایه بندی شده برای لمینت های فویل آلومینیومی
لایه لایه نایلون در مقابل پلی استر: تفاوت های کلیدی و نحوه انتخاب